Liderzy i liderki

Raz spotkałem się z firmą, która w procesie rekrutacji brała pod uwagę dopasowanie nowej osoby oraz zespołu. Jednym z etapów zatrudniania, już po rozmowie ogólnej, technicznej (rzecz działa się w branży IT), była… wspólna praca z zespołem. Kandydat lub kandydatka przychodzili do firmy na cały dzień, podpisywali NDA (umowę o poufności) i przez kilka godzin pracowali z zespołem nad prawdziwymi zadaniami. Ale także szli z zespołem na lunch, na przerwy kawowe, rozmawiali we wspólnym pokoju. Na koniec zespół i kandydat/kandydatka oceniali próbny dzień i potrzeba było „OK” z dwóch stron, żeby dana osoba została przyjęta do pracy. Tak, wiem, że brzmi to drogo (czasowo i organizacyjnie), może nawet mocno ekstrawagancko i ekscentrycznie. Jednocześnie bardzo mało zatrudnionych osób odchodziło z tamtej firmy! Obie strony były zadowolone. Rzadko istnieje taka możliwość sprawdzenia siebie wzajemnie. Ale może da się to zrobić w pewnym stopniu? Co wiesz o pracy w zespole? Pamiętam jedną z lekcji wyciągniętych z „Dziewięciu kłamstw o pracy” Marcusa Buckinghama i Ashleya Goodalla: często do firmy przychodzi się dla marki, ale zostaje się, oceniając to, jak pracuje się w zespole. Zresztą możesz sprawdzić to na własnym przykładzie: gdy ktoś Cię zapyta, jak Ci się pracuje, to opowiadasz o firmie czy o […]

Może znasz tę historię ze swojego doświadczenia: firma wprowadza nowy system, nowy proces albo nowe podejście do współpracy. Wszyscy przechodzą szkolenie, dostają wsparcie, wspólnie uczą się danego sposobu działania. W pewnym momencie każdy w organizacji wie, co robić. Ludzie odpowiedzialni za to ogłaszają sukces. A później nagle coś zaczyna się psuć. Przychodzą nowe osoby i wszyscy zakładają, że „same się nauczą”. Potem kolejne i kolejne. Po pewnym czasie w firmie jest więcej osób, które nie przechodziły szkoleń, niż osób, które w nich uczestniczyły. To samo dzieje się z wiedzą liderów i liderek. Jak można temu zaradzić? Próbny alarm przeciwpożarowy Z ręką na sercu – ile razy w życiu brałeś/brałaś udział w próbnym alarmie przeciwpożarowym? Pamiętam swoje zdziwienie, kiedy podczas jednego z pierwszych wyjazdów do biura w Oslo (pracowałem wtedy w polskim oddziale norweskiej firmy) nagle wszyscy wstali i zaczęli wychodzić. Miałem 26 lat i pierwszy raz w życiu uczestniczyłem w takiej próbie. Każdy wiedział, co ma robić, podążał za znakami i wyznaczonymi osobami. Potem jeszcze kilkanaście razy trafiałem na próbne alarmy. Dla mnie próbny alarm przeciwpożarowy jest świetnym przykładem i symbolem dbania o to, aby ważna wiedza nie erodowała. Nie ma innej drogi, niż regularnie powtarzać czynności, których oczekujemy od […]