Blog

Podcast: Play in new window | Download | Embed

Zapisz się: Spotify | RSS

Organizacyjna analiza transakcyjna to zestaw modeli psychologicznych, które pomagają liderom i osobom wspierającym zespoły zrozumieć, co dzieje się między ludźmi w zespole – i zobaczyć, jakie mają opcje działania. W tym odcinku rozmawiam o tym z Krystyną Abraham-Walasiak, autorką książki Prowadząc zespół. Organizacyjna analiza transakcyjna w praktyce. Przyznam się od razu: analiza transakcyjna kojarzyła mi się z jednym modelem. Rodzic, Dorosły, Dziecko. I to raczej w kontekście relacji jeden na jeden, a nie pracy z zespołem. Krysię znam od lat, współpracowałem z jej organizacją i wiem, że ma bardzo praktyczne podejście. Byłem ciekaw, jak ugryzła ten temat. Rozmawiamy o tym, w jakich sytuacjach analiza transakcyjna pomaga zespołom, a kiedy nie warto z nią wchodzić. Rozbieramy jeden model na konkretnym, świeżym przykładzie z pracy z zespołem. Jest też o pisaniu książki z 40 osobami testującymi i o tym, jak talenty Krysi pomagały – i przeszkadzały – w tym procesie. Słuchaj z myślą o swoim zespole. Zastanów się, gdzie te narzędzia przydałyby się u Ciebie.

Podcast: Play in new window | Download | Embed

Zapisz się: Spotify | RSS

Kilka lat temu zadałem synowi proste pytanie: po czym właściwie poznajesz, że komuś ufasz? Miał wtedy 19 lat. Myślałem, że to rozmowa na chwilę. Rozmawialiśmy kilkadziesiąt minut, a do tamtych ustaleń wracaliśmy jeszcze przez lata. To pytanie zostało ze mną. Zacząłem szukać wątku zaufania w książkach, w notatkach w Obsydianie, w materiałach, które pochłaniam. Zauważyłem, że na warsztatach — talentowych, o komunikacji, o budowaniu zespołu — zaufanie wraca jako temat, którego nie da się ominąć. Bez niego nie ma współpracy, feedbacku, sprzedaży, wspólnoty. Nie ma nawet pieniędzy — bo pieniądz działa dlatego, że wszyscy ufamy, że symboliczny przedmiot reprezentuje wartość. W tym odcinku dzielę się tym, co dla mnie okazało się najbardziej użyteczne: modelem trzech filarów zaufania. To narzędzie, które pozwala rozbić „chmurkowy”, nieuchwytny koncept zaufania na trzy konkretne obszary — i z każdym z nich świadomie popracować. Mówię o tym z poziomu własnych doświadczeń i lektur, więc bierz wszystko z odpowiednią ostrożnością i sprawdzaj, jak działa u Ciebie. To odcinek solo. Zanim go włączysz, zadaj sobie w tle to samo pytanie, które ja zadałem synowi: po czym poznajesz, że komuś ufasz?

Podcast: Play in new window | Download | Embed

Zapisz się: Spotify | RSS

W tym odcinku podsumowuję 10 lat prowadzenia podcastu: co dało mi podcastowanie, czego żałuję, które trzy rozmowy uważam za najważniejsze i na co przez dekadę zmieniłem zdanie. To odcinek solo, bez gościa — osobiste podsumowanie i kilka słów o tym, co dalej. Pierwsze trzy odcinki nagrałem hurtowo i wypuściłem na początku września 2016 roku. Mówi się, że 10 lat mija jak jeden dzień. U mnie wcale tak nie było. Czasami czas pędził tak, że nie można się było obejrzeć, a czasami ciągnął się jak guma i ciężko było doczekać zmiany. Dlatego ten tytuł — bo to postrzeganie czasu było u mnie bardzo różne. Zastanawiałem się, co zrobić na dziesięciolecie. Przewijały mi się standardowe pomysły: statystyki, podsumowania. Wybrałem coś innego — kilka krótkich list. Zacznę od tego, co dało mi podcastowanie. Potem opowiem o największych żalach — nie rozczarowaniach, raczej o rzeczach, które zrobiłbym dziś inaczej. Później o trzech najważniejszych rozmowach. Na końcu o tym, na co zmieniłem zdanie przez te 10 lat, i o planach na przyszłość. Jeżeli słuchasz od dawna albo trafiłeś tu niedawno — zapraszam. To dobry moment, żeby zatrzymać się i zadać sobie pytanie: co u Ciebie zmieniło się przez ostatnią dekadę?

Podcast: Play in new window | Download | Embed

Zapisz się: Spotify | RSS

To już trzecia nasza rozmowa o liderstwie z Karoliną Latos. W pierwszej pytaliśmy, czy szefowie i szefowe mieszkają na innej planecie. W drugiej rozmawialiśmy o tubie liderskiej – o tym, jak każdy grymas i żart lidera jest wzmacniany, gdy wszyscy na niego patrzą. I to właśnie na końcu tamtego odcinka rzuciliśmy zdanie, które nie dawało nam spokoju: nie każdy zostaje liderem czy liderką z dobrych powodów. Postanowiliśmy więc usiąść do tego na spokojnie. Wymyśliliśmy prostą formułę: dzielimy się po trzy dobre i trzy złe powody zostawania liderem czy liderką, po jednym na zmianę. Najpierw te złe, potem dobre. Nie znaliśmy nawzajem swoich list, więc ciekawiło nas, ile się pokryje. Nie zdradzę tu, co na nich wylądowało – tego posłuchacie w odcinku – ale powiem tyle: pokryło się więcej, niż myśleliśmy, i łatwiej nam było wymyślić powody „a nie” niż „a tak”. Karoliny chyba nie muszę już przedstawiać, ale zawsze ktoś trafia tu po raz pierwszy. To osoba, która najczęściej gości w tym podcaście, i moja Partnerka Produktywności od lat. Bardzo cenię w niej podejście „możemy to zrobić” – nie szuka powodu, żeby czegoś nie zrobić, tylko szuka powodu, żeby to zrobić. Słychać to w naszych rozmowach i mam nadzieję, że słychać też w […]