Blog

Podcast: Play in new window | Download | Embed

Zapisz się: Spotify | RSS

Pracuję średnio 38 godzin tygodniowo. Wiem to, bo mierzę. I pamiętam czas, kiedy marzyłem o czterogodzinnym tygodniu pracy – zachłyśnięty książką Tima Ferrissa, wyobrażałem sobie, że mniej pracy to lepsze życie. Nie doszedłem do tych czterech godzin. I wcale tego nie żałuję. Bo w pewnym momencie zadałem sobie proste pytanie: gdybym wygrał 10 milionów złotych – co bym zmienił? I okazało się, że większość rzeczy, które robię, nadal chciałbym robić. Co oznacza, że problem nie leżał w ilości pracy, tylko w tym, jak o niej myślałem. I o tym jest ten odcinek – o zmianie opowieści, którą sobie snujemy na temat pracy. O różnicy między „muszę tam jechać” a „wybieram tam jechać”. O granicach między służącą zmianą perspektywy a racjonalizacją. I o tym, że sposób, w jaki o czymś myślimy, zmienia to, jak to przeżywamy – od biegania, przez warsztaty, po całe życie zawodowe. Zapraszam do słuchania.

Podcast: Play in new window | Download | Embed

Zapisz się: Spotify | RSS

Piotrek Nabielec wraca do podcastu po raz trzeci. Wcześniej rozmawialiśmy o talencie Rozwijanie innych i o Pracy Głębokiej – ta druga rozmowa wywołała sporo komentarzy i próśb o więcej. No i proszę.Tym razem zaczepką był komentarz pod postem na LinkedInie o produktywności i sztucznej inteligencji. Wywiązała się dyskusja, z której wyłoniło się pytanie, które mnie nie puszcza: czy AI faktycznie pomaga nam być produktywnymi, czy raczej daje nam maszynę do robienia jeszcze więcej – bez hamulców? Piotrek, który prowadzi Productivity by Heart i od lat pomaga ludziom budować zdrowe nawyki organizacji czasu, miał na ten temat swoje zdanie. I nie zawsze się zgadzaliśmy – co jest w tej rozmowie najlepsze.Gadaliśmy o czterech poziomach produktywności, o strategii jako czymś zupełnie innym niż plan, o efekcie placebo, o tożsamości, która nas trzyma w miejscu, o tym, czego naprawdę potrzebują ludzie w firmach i dlaczego umiejętność zwolnienia to skill, który nam umiera. Dużo praktycznych rzeczy, dużo osobistych refleksji – z obu stron. Zapraszam do słuchania.